Home » Nieuws » Peter Enns: ‘Foutloosheid’ past niet bij de Bijbel

Peter Enns: ‘Foutloosheid’ past niet bij de Bijbel

By |Categorieën: Nieuws|Gepubliceerd Op: 31 juli 2014|2.2 min read|
Nieuws

Is de Bijbel foutloos? Volgens evangelisch theoloog Peter Enns zijn dogma’s over onfeilbaarheid onhoudbaar.

 

Enns is één van de vijf auteurs van het boek Five Views on Biblical Inerrancy, samen met Al Mohler, John Franke, Michael Bird, and Kevin Vanhoozer. Dit boek verscheen vorig jaar. Tijdens de 65e jaarvergadering van de Evangelical Theological Society (ETS) in Baltimore, november 2013, gingen de vijf auteurs met elkaar in discussie over het thema. Enns heeft er deze week een blog over geschreven, waar hij zijn mening geeft over foutloosheid van de Bijbel, zoals die is beschreven in de Chicago Statement on Biblical Inerrancy.

De foutloosheid van de Bijbel volgt – zeggen de voorstanders – uit het feit dat God alleen de waarheid kan spreken. De Bijbel is het woord van God en zal dus geen onwaarheden of onjuistheden bevatten. Op basis van de Chicago-verklaring stelt mede-auteur Al Mohler, voorman van de Amerikaanse Southern Baptists, dat de schepping in zes dagen van 24 uur moet hebben plaatsgevonden. De Bijbelse foutloosheid vormt mede de basis van het ‘wetenschappelijk creationisme.

Volgens Enns geeft zo’n beschrijving een beperking van de interpretatiemogelijkheden die onvermijdelijk leidt tot interne spanning. Hij wijst er in zijn blog bijvoorbeeld op dat in het Oude Testament op verschillende plaatsen spraken is van meerdere goden, waar de God van Israël bij zit. Volgens Enns is dit wat de Joden destijds geloofden, maar is het niet juist: er is maar één God.

De ‘Chicago Statement’ bespreekt bovendien niet hoe het begrip ‘foutloosheid’ uitwerkt in de uitleg van de Bijbel, de hermeneutiek. Ook stelt de verklaring dat wie zich keert tegen het dogma van foutloosheid zich keert tegen God.

In het Oude Testament bestaan verschillende beelden van God, aldus Enns, en in het Nieuwe Testament vindt weer een nieuwe interpretatie plaats van oude waarheden in het licht van het evangelie van Christus.

Enns stelt dat God ons in de Bijbel ontmoet. Maar de cultuur waarin die ontmoeting plaatsvond, is die van de menselijke auteurs. En dan kan het gebeuren dat er teksten in de Bijbel staan die wij nu als ‘niet historisch correct’ zien. Enns schaart daar bijvoorbeeld de opdracht van God aan Israël om alle inwoners van Kanaän om te brengen bij, en ook de val van Jericho. Dit soort gebeurtenissen is volgens hem niet te rijmen met de theologie van het Nieuwe Testament, of met de historische gegevens.

Enns publiceert momenteel op zijn blog een serie artikelen waarin Bijbelwetenshappers vertellen over het ‘Aha-moment’, waarop ze ontdekten dat de Bijbel zich niet houdt aan menselijke conventies als ‘foutloosheid’.

Home » Nieuws » Peter Enns: ‘Foutloosheid’ past niet bij de Bijbel

Peter Enns: ‘Foutloosheid’ past niet bij de Bijbel

By Gepubliceerd Op: 31 juli 20142.2 min read
Nieuws

Is de Bijbel foutloos? Volgens evangelisch theoloog Peter Enns zijn dogma’s over onfeilbaarheid onhoudbaar.

 

Enns is één van de vijf auteurs van het boek Five Views on Biblical Inerrancy, samen met Al Mohler, John Franke, Michael Bird, and Kevin Vanhoozer. Dit boek verscheen vorig jaar. Tijdens de 65e jaarvergadering van de Evangelical Theological Society (ETS) in Baltimore, november 2013, gingen de vijf auteurs met elkaar in discussie over het thema. Enns heeft er deze week een blog over geschreven, waar hij zijn mening geeft over foutloosheid van de Bijbel, zoals die is beschreven in de Chicago Statement on Biblical Inerrancy.

De foutloosheid van de Bijbel volgt – zeggen de voorstanders – uit het feit dat God alleen de waarheid kan spreken. De Bijbel is het woord van God en zal dus geen onwaarheden of onjuistheden bevatten. Op basis van de Chicago-verklaring stelt mede-auteur Al Mohler, voorman van de Amerikaanse Southern Baptists, dat de schepping in zes dagen van 24 uur moet hebben plaatsgevonden. De Bijbelse foutloosheid vormt mede de basis van het ‘wetenschappelijk creationisme.

Volgens Enns geeft zo’n beschrijving een beperking van de interpretatiemogelijkheden die onvermijdelijk leidt tot interne spanning. Hij wijst er in zijn blog bijvoorbeeld op dat in het Oude Testament op verschillende plaatsen spraken is van meerdere goden, waar de God van Israël bij zit. Volgens Enns is dit wat de Joden destijds geloofden, maar is het niet juist: er is maar één God.

De ‘Chicago Statement’ bespreekt bovendien niet hoe het begrip ‘foutloosheid’ uitwerkt in de uitleg van de Bijbel, de hermeneutiek. Ook stelt de verklaring dat wie zich keert tegen het dogma van foutloosheid zich keert tegen God.

In het Oude Testament bestaan verschillende beelden van God, aldus Enns, en in het Nieuwe Testament vindt weer een nieuwe interpretatie plaats van oude waarheden in het licht van het evangelie van Christus.

Enns stelt dat God ons in de Bijbel ontmoet. Maar de cultuur waarin die ontmoeting plaatsvond, is die van de menselijke auteurs. En dan kan het gebeuren dat er teksten in de Bijbel staan die wij nu als ‘niet historisch correct’ zien. Enns schaart daar bijvoorbeeld de opdracht van God aan Israël om alle inwoners van Kanaän om te brengen bij, en ook de val van Jericho. Dit soort gebeurtenissen is volgens hem niet te rijmen met de theologie van het Nieuwe Testament, of met de historische gegevens.

Enns publiceert momenteel op zijn blog een serie artikelen waarin Bijbelwetenshappers vertellen over het ‘Aha-moment’, waarop ze ontdekten dat de Bijbel zich niet houdt aan menselijke conventies als ‘foutloosheid’.