Home » Nieuws » Onderzoek naar spiritualiteit in de zorg

Onderzoek naar spiritualiteit in de zorg

By |Categorieën: Nieuws|Gepubliceerd Op: 6 mei 2016|1.2 min read|

Amerikaanse onderzoekers hebben bij verpleegkundigen gepeild hoe zij omgaan met spiritualiteit in de zorg. Dat leverde een definitie op en drie aandachtspunten.

Zij gebruikten een kwalitatieve aanpak, die bestond uit diepte-interviews met dertig verpleegkundigen van een intensive care afdeling. Uit deze gesprekken destilleerden zij een werkdefinitie voor spiritualiteit: het deel van een persoon dat betekenis en doel aan iemands leven geeft. Geloof in een hogere macht die hoop kan geven, oplossingen kan berken en die transcendent uitstijgt boven fysieke en bewuste beperkingen.

De verpleegkundigen zien doorgaans dat hun werk verder gaat dan alleen de technische kant. Zij willen graag de hele persoon zorg geven. Dat kan verschillende vormen aannemen, variërend van gewoon bij de patiënt zitten, deze aanraken door bijvoorbeeld een hand vast te pakken of luisteren. Daarnaast bieden zij doorgaans ook aan om een pastoraal werker in te schakelen voor de patiënt of diens familie.

Uit de gesprekken kwamen drie gebieden waarop volgens de verpleegkundige vaak spirituele bijstand nodig is: vragen rond het levenseinde, het omgaan met schuldgevoelens en hoop en een toegenomen behoefte aan aandacht.

Bij het bieden van spirituele steun zijn verpleegkundigen doorgaans wat terughoudend: ze doen het graag, maar willen er voor waken de patiënt iets op te dringen of evangeliserend over te komen. Richtlijnen en methoden zouden welkom zijn, gaven zij te kennen.

Het onderzoek is gepubliceerd in het meinummer van het American Journal of Critical Care.

Home » Nieuws » Onderzoek naar spiritualiteit in de zorg

Onderzoek naar spiritualiteit in de zorg

By Gepubliceerd Op: 6 mei 20161.2 min read

Amerikaanse onderzoekers hebben bij verpleegkundigen gepeild hoe zij omgaan met spiritualiteit in de zorg. Dat leverde een definitie op en drie aandachtspunten.

Zij gebruikten een kwalitatieve aanpak, die bestond uit diepte-interviews met dertig verpleegkundigen van een intensive care afdeling. Uit deze gesprekken destilleerden zij een werkdefinitie voor spiritualiteit: het deel van een persoon dat betekenis en doel aan iemands leven geeft. Geloof in een hogere macht die hoop kan geven, oplossingen kan berken en die transcendent uitstijgt boven fysieke en bewuste beperkingen.

De verpleegkundigen zien doorgaans dat hun werk verder gaat dan alleen de technische kant. Zij willen graag de hele persoon zorg geven. Dat kan verschillende vormen aannemen, variërend van gewoon bij de patiënt zitten, deze aanraken door bijvoorbeeld een hand vast te pakken of luisteren. Daarnaast bieden zij doorgaans ook aan om een pastoraal werker in te schakelen voor de patiënt of diens familie.

Uit de gesprekken kwamen drie gebieden waarop volgens de verpleegkundige vaak spirituele bijstand nodig is: vragen rond het levenseinde, het omgaan met schuldgevoelens en hoop en een toegenomen behoefte aan aandacht.

Bij het bieden van spirituele steun zijn verpleegkundigen doorgaans wat terughoudend: ze doen het graag, maar willen er voor waken de patiënt iets op te dringen of evangeliserend over te komen. Richtlijnen en methoden zouden welkom zijn, gaven zij te kennen.

Het onderzoek is gepubliceerd in het meinummer van het American Journal of Critical Care.