Home » Nieuws » Olympische spelen niet door christendom beëindigd

Olympische spelen niet door christendom beëindigd

By |Categorieën: Nieuws|Gepubliceerd Op: 28 februari 2018|1.8 min read|

Het veel gehoorde verhaal dat religieuze wetten uitgevaardigd door de christelijke Romeinse keizer Theodosius I het einde betekenden van de klassieke Olympische spelen is een mythe, zeggen twee historici.

Zij zetten de bewijzen op een rijtje in een artikel op de website The Conversation. De klassieke spelen werden sinds 776 voor Christus georganiseerd maar zouden verdwenen zijn toen de christelijke Theododius (die regeerde van 379 tot 395) het offeren aan ‘heidense’ goden verbood. Die offers waren een integraal onderdeel van de spelen en dus konden die niet meer doorgaan.

Nekslag

Maar ze gingen wel door, blijkt uit tal van historische bronnen. Offers waren al lang niet meer een centraal deel van de spelen. Een tweede verklaring is dat Theodosius II de tempel van Zeus liet vernietigen, wat de nekslag voor de Spelen was. Ook dat lijkt niet te kloppen, schrijven de historici Caillan Davenport en Shushma Malik. Op andere plaatsen werden nog tot in de zesde eeuw Olympische spelen gehouden.

Wel leek er vanaf de vierde eeuw de klad in te komen: locaties voor de Olympische spelen kregen langzaam aan andere functies. Bovendien veranderde de financiering. De staat, die eerder garant stond voor fondsen, kreeg andere prioriteiten en liet de Spelen over aan private sponsors. Die verloren langzamerhand interesse, ook al vanwege de oplopende kosten. Dat laatste is overigens ook een bedreiging voor de moderne spelen.

Desinteresse

Dat de schuld bij de christelijke keizers terechtkwam wijten Davenport en Malik aan de moeite die mensen er mee hebben om te accepteren dat een fenomeen als de Olympische spelen na duizend jaar gewoon langzaam verdween door desinteresse. De wortels van dit verhaal liggen volgens de historici in de Byzantijnse auteur Georgius Cedrenus uit de 11e eeuw. Sinds die tijd wordt het einde van de Spelen gezien als een afwijzen van heidense praktijken.

Dat was lastig voor de oprichter van de moderne Olympische spelen, Pierre de Coubertin, die overigens veel op had met het klassieke Griekenland maar betrekkelijk weinig met de Griekse goden. Hij probeerde de steun van de kerk voor ‘zijn’ Spelen te benadrukken. Overigens zijn er nog steeds christelijke groepen die de Olympische spelen als heidens veroordelen.

Bron: The Conversation.

Home » Nieuws » Olympische spelen niet door christendom beëindigd

Olympische spelen niet door christendom beëindigd

By Gepubliceerd Op: 28 februari 20181.8 min read

Het veel gehoorde verhaal dat religieuze wetten uitgevaardigd door de christelijke Romeinse keizer Theodosius I het einde betekenden van de klassieke Olympische spelen is een mythe, zeggen twee historici.

Zij zetten de bewijzen op een rijtje in een artikel op de website The Conversation. De klassieke spelen werden sinds 776 voor Christus georganiseerd maar zouden verdwenen zijn toen de christelijke Theododius (die regeerde van 379 tot 395) het offeren aan ‘heidense’ goden verbood. Die offers waren een integraal onderdeel van de spelen en dus konden die niet meer doorgaan.

Nekslag

Maar ze gingen wel door, blijkt uit tal van historische bronnen. Offers waren al lang niet meer een centraal deel van de spelen. Een tweede verklaring is dat Theodosius II de tempel van Zeus liet vernietigen, wat de nekslag voor de Spelen was. Ook dat lijkt niet te kloppen, schrijven de historici Caillan Davenport en Shushma Malik. Op andere plaatsen werden nog tot in de zesde eeuw Olympische spelen gehouden.

Wel leek er vanaf de vierde eeuw de klad in te komen: locaties voor de Olympische spelen kregen langzaam aan andere functies. Bovendien veranderde de financiering. De staat, die eerder garant stond voor fondsen, kreeg andere prioriteiten en liet de Spelen over aan private sponsors. Die verloren langzamerhand interesse, ook al vanwege de oplopende kosten. Dat laatste is overigens ook een bedreiging voor de moderne spelen.

Desinteresse

Dat de schuld bij de christelijke keizers terechtkwam wijten Davenport en Malik aan de moeite die mensen er mee hebben om te accepteren dat een fenomeen als de Olympische spelen na duizend jaar gewoon langzaam verdween door desinteresse. De wortels van dit verhaal liggen volgens de historici in de Byzantijnse auteur Georgius Cedrenus uit de 11e eeuw. Sinds die tijd wordt het einde van de Spelen gezien als een afwijzen van heidense praktijken.

Dat was lastig voor de oprichter van de moderne Olympische spelen, Pierre de Coubertin, die overigens veel op had met het klassieke Griekenland maar betrekkelijk weinig met de Griekse goden. Hij probeerde de steun van de kerk voor ‘zijn’ Spelen te benadrukken. Overigens zijn er nog steeds christelijke groepen die de Olympische spelen als heidens veroordelen.

Bron: The Conversation.