Religieuze ongeletterdheid slecht voor archeologie

Romeinse amforapunt, Karanis, Egypte
21 aug
2015

Wat ooit Bijbelse archeologie was, heet nu Syro-Palesteinse archeologie. Maar studenten zonder religieuze achtergrond hebben geen idee waarom de regio interessant is.

In het online tijdschrift Aeon beschrijft de Amerikaanse schrijfster Rose Eveleth de veranderingen die er in de relatie tussen religie en archeologie zijn opgetreden. Lange tijd werd de archeologische koers in het nabije Midden-Oosten bepaald door de Bijbel. Mensen wilden weten waar Paulus had gestaan tijdens zijn preken, waar de Zondvloed begon of de Toren van Babel stond.

De Bijbel dicteerde waar er gegraven werd en hoe vondsten werden geïnterpreteerd. Dat veranderde in de tweede helft van de twintigste eeuw. Eveleth beschrijft hoe een archeologie docent Leann Pace van Wake Forest University tijdens een college Near Eastern Archeology de vraag kreeg: ‘Waarom is het eigenlijk zo belangrijk iets te weten over de oorsprong vna dit kleine volk?’

Achtergrondkennis

Jaren eerder zou ze wellicht vragen krijgen van studenten die zich aangevallen voelden in hun geloof. Dat de nieuwe generatie studenten nauwelijks nog weet heeft van het culturele belang van de regio rond Israël vond ze schokkend. En een potentieel risico, want archeologie is niet alleen het opgraven van objecten, het gaat ook om de interpretatie. En daar is achtergrondkennis voor nodig.

En de religieuze geletterdheid neemt af in de VS: een recent onderzoek van Pew Research liet zien dat Amerikanen amper de helft van 32 vragen over religie juist kon beantwoorden. Er staat overigens niet in het artikel wat voor vragen dat waren.

Hoewel de Bijbel niet meer leidend is in archeologisch onderzoek blijkt dat voor een ‘Bijbelse’ opgraving wel gemakkelijker fondsen zijn te vinden. Het kan namelijk toeristen opleveren. ‘We moeten de Bijbel de archeologie niet laten dicteren’, zegt Pace. ‘maar we kunnen zeker wel vragen stellen over de ideeën die we daar in aantreffen.’

Souk

Het artikel in Aeon behandelt onder meer ook de grootschalige vernietiging van een 2600 jaar oude souk in Beirut door de ‘Arabische’ partij die destijds aan de macht was: zij waren bang dat er ‘Fenicische’ artefacten zouden opduiken. Franse archeologen hebben ooit beschreven dat er in het land ‘Arabieren’ en ‘Feniciërs’ hebben gewoond.

Hoewel dit onderscheid zeer dubieus is, heeft het de bevolking verdeeld. Veel christelijk Libanezen wilden geen ‘Arabier’ zijn en kozen voor de Fenicische identiteit. De Arabieren vonden alles wat Fenicisch was een bedreiging. En zo werd 2600 jaar geschiedenis door bulldozers in zee gestort, om plaats te maken voor een parkeerplaats.

Bron: Rock of Ages, Aeon magazine

Getagged onder

Reacties mogelijk gemaakt door CComment

Uitgebreid zoeken

Categorie
Tag
Auteur
Tekst

Laatste reacties

  • Ronald V. zei Naar deze reactie >>>
    Lieven

    Afstand nemen van die sociopaat. 

    RV 18-07-2019 22:41
  • Andre,

    door petroleumproducten in bepaalde eenvoudige fysische en chemische toestanden te brengen kan de mens polymeren maken, lange ketens... 18-07-2019 22:41
  • Ronald V. zei Naar deze reactie >>>
    En jij bent nog niet van me af, vuile sociopaat. 

    JE STOPT MET JE HETZE TEGEN ME. 

    Bij elke overtreding jouwerzijds krijg je van mij... 18-07-2019 22:40
  • Egbert, mijn reactie op Andre is samengesteld uit diverse puntjes. Dat waren heel wat puntjes die hij aangaf en dat maakt het in totaal... 18-07-2019 22:06
  • @Robert: [Een goede wetenschapper pint zich niet vast op een theorie.]

    Dat klopt inderdaad, maar het zijn vaak de leken die er af en toe wel eens iets over lezen juist menen alles heel goed in kaart... 18-07-2019 21:43
  • Los van wat je beweert in de een na laatste zin, ken jij geen enkele twijfel? Een goede wetenschapper pint zich niet vast op een theorie.
    18-07-2019 21:29