Geloof en wetenschap: discussie in Maastricht

Geloof en wetenschap: discussie in Maastricht
22 mrt
2013
Nieuws

Maandag 25 maart organiseren het College van Bestuur van de Universiteit Maastricht en de universitieitskrant Observant een debat over de relatie tussen geloof en wetenschap. Aanleiding is het publieke debat dat ontstond naar aanleiding van enkele uitspraken van prof. Onno van Schayck in een filmpje op deze website.

25 maart: discusie in Maastricht

Het debat over geloof en wetenschap is een paneldiscussie met zes hoogleraren:

Palmyre Oomen, leerstoel wijsbegeerte TUE, theologie & natuurwetenschappen Radboud Universiteit
Dirk Jan Bakker, oud-medisch directeur AMC
Onno van Schayck, leerstoel preventieve geneeskunde UM
Vivianne Tjan-Heijnen, leerstoel oncologie MUMC+
Tsjalling Swierstra, leerstoel filosofie UM
Martin Carree, leerstoel industriële organisatie, UM

Het debat wordt gehouden onder leiding van Martin Paul, voorzitter College van Bestuur, en Wammes Bos, senior-redacteur Observant en is bestemd voor 'de universitaire gemeenschap' van de Universiteit Maastricht.
Meer info: website Universiteit Maastricht

Maarten Verkerk over geloof en wetenschap

In de universiteitskrant Observant, reflecteert Maarten Verkerk, hoogleraar christelijke wijsbegeerte aan de Universiteit Maastricht en de Technische Universiteit Eindhoven, op het thema.
Verkerk: “Het zijn twee aparte werelden. Wat doen gelovigen? Die verenigen zich in kerkgemeenschappen, ze bidden, ze zingen, ze doen belijdenis. Als christen zeg ik dat Christus de weg, de waarheid en het leven is, dat is een geloofsbelijdenis. Voor ons in de kerk is dit waar.

“Wetenschap daarentegen is een heel andere activiteit. Die vraagt hoe sterk het bewijs is, wetenschappers stellen hypothesen op, ze doen experimenten, zijn op zoek naar inconsistenties, stellen vragen bij resultaten. Zo groeit wetenschap. Het woord waarheid past daar niet bij. Je kunt hooguit zeggen dat iets een vruchtbare theorie is. Als je honderd witte zwanen hebt, is de honderd-en-eenste dan ook wit? Dat kun je niet met zekerheid beweren.”
Gescheiden werelden, maar ze komen elkaar wel voortdurend tegen. Verkerk: “Het zijn fenomenen in dezelfde werkelijkheid. En ze zijn ook in één persoon te verenigen, zonder dat je dan meteen schizofreen bent, ik fungeer in beide. De vraag is: hoe kijk je naar de mens?  Noch een Newton, noch de kwantummechanica geven antwoord op de vraag naar het karakter van de werkelijkheid. Is er een zin, een betekenis? Is de werkelijkheid afhankelijk van een god? Die vragen kan de wetenschap, de filosofie, niet beantwoorden. Daarvoor moet je dus bij wijze van spreken de grens over, daarom heten dit ook grensvragen. En die beantwoord ik vervolgens vanuit de religie. Voor mij is God de schepper, voor mij is de mens een spiritueel en sociaal wezen, maar een neoliberaal zegt iets anders, een humanist weer iets anders. Dan heb je het over de basic beliefs van mensen. Die moet je over en weer expliciet maken, dan kun je vruchtbaar discussiëren. Zo maar de grens oversteken, wetenschap en religie verkeerd mixen, dat is gevaarlijk.”

Er is dus een grens tussen de twee domeinen en die moet gerespecteerd worden. Dat gebeurt vaak niet, van beide zijden, zegt Verkerk. “Door gelovigen niet, en evenmin door wetenschappers. Een Richard Dawkins, de befaamde Britse evolutionair bioloog en atheïst, zegt over de evolutietheorie dat die waar is. Voor mij is het een interessante theorie, ze verklaart een heleboel maar er zitten ook gaten in. Waarom is er leven? Hoe gaat de ene soort over in de andere? Daar geeft ze geen antwoord op. Maakt dat het tot een slechte theorie? Nee. Maar de waarheid? Dat kun je niet beweren.”

Gelooft Verkerk in wonderen? “Er zijn wetenschappers die heel snel zeggen dat wonderen niet bestaan. Die gaan de grens over, vind ik. Ik zal geen wetenschappelijke claim op tafel leggen, maar als christen geloof ik er in. Ik zeg wel: houd het binnen de taal van het geloof. In de bijbel staan wonderen beschreven. Heb ik ze ooit meegemaakt? Nee. Maar toen ons dochtertje van een acute leukemie genas – er was 75 procent kans op – hebben we dat als een wonder ervaren. We hadden er voor gebeden: dat de medicijnen zouden helpen, dat God het werk van de artsen zou zegenen. Let wel, dat is iets anders dan gebedsgenezing, daar heb ik heel veel bezwaren tegen. Dan bid je om een wonder en als dat dan niet komt, is kennelijk je geloof niet sterk genoeg. Dat is heel onbarmhartig, je zegt in feite tegen hen die niet genezen dat ze geen goede gelovige zijn. Je kunt een wonder ook niet afdwingen, want wie zijn wij? Je mag God in ootmoed zoeken, maar hem niet dwingen.
“Als iemand over medische wonderen wil spreken denk ik: goed, maak er maar een onderzoeksopzet van. Er is wel eens onderzoek gedaan naar gebedsgenezing. Ik geloof niet dat dat veel heeft opgeleverd.”

Bron: Observant

Getagged onder

Reacties mogelijk gemaakt door CComment

Uitgebreid zoeken

Categorie
Tag
Auteur
Tekst

Laatste reacties

  • @Benedict: Het zijn nu eenmaal niet allemaal bevlogen zin zoekers, maar op een enkeling na vind ik het overladen met hoon en agressie hier... 23-03-2019 04:55
  • Jac Vaes zei Naar deze reactie >>>
    Benedict,

    Je schrijft: "Voor mij is bijvoorbeeld heel het heelal een bewijs dat God bestaat, althans een creatieve intelligentie en kracht,... 23-03-2019 01:30
  • @Bert: De reactie was voor jou bedoeld. 23-03-2019 01:05
  • Benedict,

    [Mensen schijnen uitermate metafysische wezens te zijn, die zeer geraakt kunnen zijn als ze andersdenkenden ontwaren, en die navenant hun jihaat uitleven.]
    Zou deze zin dan op jou van toepassing kunnen zijn?
    23-03-2019 00:44
  • Benedict,

    een deeltje van een geheel hoeft toch niet dezelfde eigenschappen te hebben als het geheel? Dat geldt toch voor een emergent... 23-03-2019 00:17
  • Ja Benedict, dat weet ik al een hele tijd nu, dat jij niet in 'pratende breinen' gelooft.
    En toch zijn het onze breinen die praten en niet... 22-03-2019 23:58