Jeroen de Ridder

Dr.ir. Jeroen de Ridder is NWO Vidi onderzoeker en senior onderzoeker bij het Abraham Kuyper Centrum aan de afdeling Wijsbegeerte van de Faculteit der Geesteswetenschappen aan de Vrije Universiteit Amsterdam.

Homepage: http://www.fgw.vu.nl/nl/over-de-faculteit/medewerkers/medewerkers-q-s/dr-ir-g-j-de-ridder/index.aspx

De God van de filosofen is geen populair karakter. Dat merkte je goed in alle aandacht voor Emanuel Ruttens rationele argumenten voor het bestaan van God en ook in commentaar op de discussie tussen Richard Swinburne en Herman Philipse afgelopen voorjaar op de Vrije Universiteit. Zulk soort exercities zijn waardeloos, want ze gaan alleen maar over de God van de filosofen, klonk het verwijt. Van overtuigde atheïsten kan ik me voorstellen dat ze niets hebben met de God van de filosofen — ze zijn het aan hun stand verplicht om niks te hebben met goden van wie dan ook. Opvallender is het dat ook de nodige gelovige christenen lieten weten weinig op te hebben met deze God van de filosofen. Dat trek ik me aan. Als filosoof en gelovige kan ik moeilijk anders dan sympathie hebben voor de God van de filosofen.

 

Opinie

Een van de superhelden uit de wondere wereld van Amerikaanse comics is the Flash. De superkracht van the Flash is dat hij bliksemsnel kan rennen, hetgeen hem uiteraard goed van pas komt bij het bestrijden van superschurken. In een eerste serie stripboeken uit de jaren 40 is the Flash Jay Garrick, een student die per ongeluk dampen van zwaar water inhaleert als hij ’s nachts in een laboratorium in slaap valt. Maar in een volgende serie halverwege de jaren 50 is iemand anders the Flash: Barry Allen, een rechercheur die overgoten wordt door chemicaliën waar eerder de bliksem in is geslagen.

Opinie

Ik ben al een tijdje in de war over de beeldvorming rond intelligent design (ID). Als ik de tijdgeest goed versta, is het anno 2012 eigenlijk not done om jezelf te afficheren als aanhanger van ID. Misschien kon je daar in 2005 nog mee wegkomen, maar sindsdien is het in rap tempo bergafwaarts gegaan.

Soms zijn er momenten dat het hoog oprijzende bouwwerk van onze moderne wetenschappelijke kennis plotseling wat minder indruk op me maakt. Begrijp me niet verkeerd. Ik vind het imposant dat genetici het volledige menselijk genoom in kaart hebben gebracht. Het is reuze opwindend als er plotseling een deeltje ontdekt lijkt te zijn dat sneller gaat dan het licht. En van wat ik soms wel eens lees over, zeg, nanotechnologie of hersenonderzoek sta ik ook perplex. Dat is het punt allemaal niet.

Onlangs hoorde ik Jesse Bering spreken, auteur van het boek Het Godsinstinct (2011). Jesse Bering is evolutionair psycholoog en onderzoekt waarom mensen geloven. Althans, tot voor kort. Hij vertrouwde zijn publiek toe dat hij deze carrière gaat inruilen voor die van fulltime schrijver en spreker. Zijn volgende boek zal gaan over seksuele perversies. Met zulke onderwerpen lijkt succes me gegarandeerd.

 

Uitgebreid zoeken

Categorie
Tag
Auteur
Tekst