Emanuel Rutten

Dr. ir. Emanuel Rutten (1973) is filosoof. Hij is als onderzoeker en docent verbonden aan de Faculteit Geesteswetenschappen van de Vrije Universiteit Amsterdam (zowel binnen het Abraham Kuyper Centrum voor wetenschap en de grote vragen als binnen centrum Ethos voor maatschappelijke transformatie). Het onderzoeks- en onderwijsterrein van Emanuel omvat de relatie tussen geloof en wetenschap, het evalueren van de rationaliteit van seculiere en religieuze wereldbeelden, kennisleer en speculatief realisme, logica en retorica, en esthetiek. Emanuel woont in de binnenstad van Amsterdam.

Homepage: Weblog Emanuel Rutten

Wie in God gelooft, gelooft in de regel dat God de schepper is van de kosmos. Het universum heeft God als ontstaansoorzaak en is dus niet uit het niets ontstaan. Er ontstaat dan ook direct een groot probleem voor redelijk Godsgeloof zodra op een dag zou blijken dat het universum is voortgekomen uit het niets. Maar is zoiets überhaupt mogelijk?

NOOT VAN DE REDACTIE

In dit tweeluik geven atheïst Bart Klink en theïst Emanuel Rutten elk hun visie op de relatie tussen ons brein en onze geest, ons 'ik'. Zijn wij ons brein?

Volgens Klink, die zich tot de reductionisten rekent, bestaat ons geestelijk leven uit hersenactiviteit: zonder werkend brein geen geest. Dit betekent ook dat het met de dood ophoudt, de ziel niet bestaat en het bestaan van de Ultieme Geest - God - onwaarschijnlijk is.

Volgens Rutten is het een fundamentele diepgewortelde menselijke intuïtie dat wij niet identiek zijn aan onze hersenen. Die intuïtie kunnen wij alleen verantwoord opgeven als daar dwingende redenen voor zijn. Hij is van mening dat Klink dergelijke redenen niet geeft. Wij kunnen dus redelijk vasthouden aan de opvatting niet gelijk aan onze brein te zijn.

Hieronder volgt de repliek van Rutten op het artikel van Klink. Zie hier het artikel van Klink. 

 

Er zijn zoals bekend al langer allerlei problemen met het postmodernisme. In deze korte bijdrage voeg ik daar een pijnlijk probleem aan toe. Dit probleem betreft het volgende beknopte dilemma voor de postmodernist. Postmodernisten menen dat wij onze wereld construeren. We bewerken dus gegeven materiaal dat ons als mensen op de een of andere wijze ter beschikking staat. Dit materiaal is als zijnde het uitgangspunt van onze constructies niet door ons geconstrueerd. Het is dus ofwel door niet-menselijke actoren geconstrueerd ofwel het is voor ons toegankelijke objectieve realiteit. Beide opties zijn fataal voor het postmodernisme. En dus moet het verworpen worden.

In een eerdere bijdrage liet ik zien dat het klassieke Godsargument van Anselmus eigenlijk alleen geaccepteerd kan worden wanneer wij uitgaan van een klassieke opvatting over de relatie tussen zijn en denken welke uiteindelijk teruggaat op Plato. In deze bijdrage werk ik deze klassieke opvatting, neo-Platonisme genaamd, nader uit in de context van Anselmus’ argument. Hoewel de neo-Platonisten bepaalde cruciale ideeën van Aristoteles overgenomen hebben, laat ik zien dat genoemd argument voor Aristoteles desondanks onacceptabel zou zijn geweest.

Wat is precies de status van de rede in onze laatmoderne westerse cultuur? Is de hedendaagse mens vooral overgeleverd aan een alles eroderende irrationaliteit of speelt de rede nog altijd een belangrijke rol? En als de rede nog steeds dominant is, gaat het dan om existentieel zinvol en vruchtbaar redegebruik of is er sprake van een onthechte versmalling en ontwortelde verschraling van het menselijke denkvermogen?

Om deze vragen te kunnen beantwoorden zal ik allereerst ingaan op de voorafgaande vraag wat verstaan moet worden onder zinvol geworteld redegebruik. Wanneer is ons redegebruik vruchtbaar? Ik beantwoord deze voorafgaande vraag door terug te keren naar het begin van de geschiedenis van het gecultiveerde denken in het westen. Ik onderneem een beknopte archeologie of genealogie van de westerse rede. Waar ligt de oorsprong van het weten?

Uitgebreid zoeken

Categorie
Tag
Auteur
Tekst

Laatste reacties

  • Marten, alweer geen enkel antwoord, slechts bevragingen.
    [hoe het mogelijk zou kunnen zijn dat een Eerste Wezen gekend zou kunnen worden op de manier die blijkbaar voorstaat, te weten aanraken, ruiken, voelen en als zichtbaar object.]
    Hoe zou je een 'Eerste Wezen' dan leren kennen, Marten? Door het denken, het... 19-01-2020 12:46
  • Jacob,
    Als ik jou zo lees dan vermoed ik dat ik te maken heb met een zeer jong persoon en/of met iemand die zonder meer gelooft wat de... 19-01-2020 12:30
  • [een mens die niet weet wat hij is, niet weet waar hij vandaan komt en al helemaal niet weet wat zijn bestemming is]
    Marten, heb jij op deze drieledige vraag drie antwoorden?
    We weten dat we bewust geworden levende materie zijn, we weten dat we uit de... 19-01-2020 12:16
  • Jacob,

    [maar kom niet aandraven met dingen en argumenten waarin de wetenschap het onderspit moet delven t.a.v  religie.] zelfs dàt moet je van Marten niet verwachten. Op degelijke argumenten van hem wacht ik hier al heel lang. Marten bekritiseert... 19-01-2020 11:25
  • [en je hebt niets te vertellen. ]
    Marten, heb jij in deze reactie aan Edward eigenlijk 'iets' verteld?
    Ik lees alleen maar bestempelingen van wie en wat en hoe Edward is. Ik... 19-01-2020 11:18
  • Marten,

    Is Edward verdwaald in het moeras van stompzinnige aannames waarin hij niets te vertellen heeft  ? Wat hebben gelovigen dan te... 19-01-2020 11:16